Internationale Opera Producties

Kikuko TeshimaMADAMA BUTTERFLY  

Opera in 3 akten van Giacomo Puccini
Libretto: Luigi Illica & Giuseppe Giacosa, naar het toneelstuk dat
David Belasco baseerde op een verhaal van John Luther Long
Eerste uitvoering: Milaan, Teatro alla Scala, 17 februari 1904

Italiaans gezongen, Nederlandse boventiteling



Tournee: 25 september t/m 16 oktober 2007
Première: 26 september 2007, Rotterdamse Schouwburg

Klik hier voor een trailer

Muzikale leiding / dirigent   Maciej Figas
Regie                   Marianne Berglöf
Decorontwerp       Andrey von Schlippe
Kostuumontwerp  Christine Haller
Licht                    Ben Miller

m.m.v. het koor en orkest van Opera Nova - Bydgoszcz

Rolverdeling:
Cio-Cio-San
(Madama Butterfly)  - Annemarie Kremer / Agnieszka Piass / Kikuko Teshima
Pinkerton (Amerikaanse marineofficier) -Theodore Chletsos / Vasyl Grokholskiy
Suzuki (kamernierster van Butterfly) - Agnieszka Czastka / Dorota Sobczak
Goro (huwelijksmakelaar) - Marcin Naruszewicz
Sharpless (Amerikaanse consul) - Tomasz Mazur / Henk Poort
Lo Zio Bonzo (Japanse priester en oom van Butterfly) - Bartlomiej Tomaka / Andrzej Nowakowski
Commissaris  -  Lukasz Golinski
Prins Yamadori  - Przemyslaw Niezgoda  Kikuko Teshima en Theodore Chletsos
Kate Pinkerton  - Lidia Golinska

GIACOMO PUCCINI'S ONTROERENDSTE OPERA SINDS LA BOHèME
Rond 1900 sluit de Amerikaanse marineofficier Benjamin Franklin Pinkerton in de Japanse stad Nagasaki een morganatisch huwelijk met de 15-jarige geisha Cio-Cio-San, bijgenaamd Madama Butterfly. Sharpless, de Amerikaanse consul in de stad, is goed op de hoogte van de Japanse zeden en gebruiken en waarschuwt Pinkerton dat dit huwelijk voor zijn jonge bruid een heel serieuze aangelegenheid is, maar de officier slaat deze waarschuwing in de wind en vertrekt korte tijd na het huwelijk met de noorderzon. Voor hem is Cio-Cio-San al gauw niet meer dan een kiekje in een album; een herinnering aan een verre reis -
Maar Butterfly heeft een zoon van Pinkerton ter wereld gebracht en blijft hardnekkig op zijn terugkomst wachten. In haar beroemde aria 'Un bel di, vedremo' één van de muzikale hoogtepunten uit deze schitterende opera  idealiseert zij dit gedroomde weerzien.

Marianne Berglöf, afkomstig uit Zweden, werd opgeleid aan de universiteiten van Oslo en Seattle, waar ze muziekwetenschap, kunstgeschiedenis en theaterwetenschap studeerde. Hierna deed ze praktijkervaring op aan de operastudio van Zürich. Een verbintenis als regieassistente aan het Badisches Staatstheater Karlsruhe bracht haar naar Duitsland. Bij dit theater maakte ze later ook zelfstandige ensceneringen, waarna ze ook door andere theaters werd uitgenodigd op opera's te regisseren. Niet alleen in verscheidene plaatsen in Duitsland, maar ook in Noorwegen, Zweden, Nederland en Polen. Voor Internationale Opera Producties regisseerde Marianne Berglöf in het seizoen 2003-04 Rigoletto van Giuseppe Verdi in samenwerking met het Grote Theater Lodz); in het seizoen 2006-2007 gevolgd door een goed ontvangen Le nozze di Figaro van W.A. Mozart in samenwerking met de Opera na Zamku (Opera in het kasteel) in Stettin.

De pers over Madama Butterfly

Pure Butterfly
De Zweedse regisseur Marianne Berglöf voert de opera zonder veel omwegen ten tonele, met een kernacht resultaat. (...) De Cultuurverschillen komen even subtiel tot uitdrukking al het contrast tussen Butterflys onvoorwaardelijke liefde en Pinkertons onvermogen om lief te hebben. (...) Annemarie Kremer bouwt de rol van Butterfly even zorgvuldig als geloofwaardig op. De Nederlandse sopraan acteert met haar hele wezen, de stem incluis. Je moet van steen zijn om niet geroerd te raken door zo veel aandoenlijkheid (...) de dirigent Maciej Figas, in Bydgoszzc tevens artistiek leider, levert vakwerk. Hij geeft de partituur frisheid en kleur en dirigeert met zo veel raffinement dat Puccini's gevoelige muziek de kans niet krijgt om te verzanden in sentimentaliteit.
28 september 2007 - Thiemo Wind, De Telegraaf

Vanaf het tweede bedrijf, met de summiere bezetting van Suzuki, Butterfly en de jongen, ontspon zich een verhaal waaraan je gekluisterd raakt. Waarin muziek, verhaal en zang één werden. De voorstelling werd in de laatste twee scènes gedragen door het fantastische zingen en acturen van Kikuko Teshima en een uiterst geloofwaardige en mooie rol van Agnieszka Czastka al de bediende Suzuki. Teshima zette een inlevende moeder neer die het publiek deelgenoot maakte van haar verlangen naar haar vermeende echtgenoot en de vader van de jongen. Je zou bijna vergeten dat je naar opera keek. Ingrid Metz - Leeuwarder Courant 3 oktober 2007

Ontroerende�Madama Butterfly
(...) Alle karakters werden uitstekend door de solisten uitgewerkt, zeker door de hoofdrolspelers. In de eerste plaats de Japanse sopraan die als Madame Butterfly zowel in zangtechnisch opzicht als in spel schitterde en de sterren van de hemel zong en de Amerikaanse tenor Theodore Chletsos die met zijn prachtige stem de onverschillige marineofficier Pinkerton vertolkte. Heel bijzonder was ook de mezzosopraan Agnieszka Czastka die de rol van Susuki [sic.] de kamenierster van Butterfly, vertolkte. Zij leed met Butterfly mee en liet haar gevoelens over de hele situatie i mimiek en zang ook duidelijk blijken. De regie was in handen van de Zweeds regisseuse Marianne Berglöf, zij tilde deze uitvoering boven het gemiddelde (...) het decor zag er eenvoudig, maar origineel uit (...) het lichtontwerp maakte het geheel af. Jack Frölich, Friesch Dagblad -3 okt '07

Annemarie Kremer schittert in ontroerende Madama Butterlfy
(...) Dirigent Maciej Figas leidt de Opera Nova van Bydgoszcz door de partituur met haar rijke melodie�n, abrupte dissonanten en gewaagde harmonische kleuren. Al vanaf het fugato aan het begin zorgt hij voor een prima sfeer en genoeg ruimte voor de zangers. (...) de regie is in handen van de Zweedse Marianne Bergl�f (...) zij heeft het verhaal ontdaan van al het overbodige en de atmosfeer van het stuk met subtiliteit omgeven. Henk Poort zet het veelzijdige karakter van Sharpless uiterst indringend neer (...) De Amerikaanse tenor Theodore Chletsos zingt de onsympathieke, harteloze en arrogante Pinkerton Hij bezit een robuuste tenor met een kernachtige hoogte (...) en dan Annemarie Kremer. Haar entree is één van de meest magische overgangen in de operaliteratuur en onmiddellijk voelen we hier dat we te maken hebben met een groot zangeres (...) Annemarie Kremer mag zich met deze vertolking rekenen tot de absolute operatop.
Mark Duijnstee - 7 oktober 2007