Opera

Die Lustige Witwe is het originele equivalent van hitmusicals als Les Misérables, The Phantom of the Opera en Miss Saigon. Die lustige Witwe werd in 1910 meer dan 18.000 keer gespeeld in tien talen. Het was een op en top modern stuk en een trendsettend werk. Door het ineenstorten van de bankwereld, het totaal ontbreken van vertrouwen in falende overheden en de fixatie op uiterlijkheid en materiële verworvenheden is de Witwe angstaanjagend hedendaags.

Artistiek team:
muzikale leiding/dirigent Erki Pehk
regie Marc Krone
choreografie André de Jong
decor Karel Spanhak
kostuums Marrit van der Burgt
licht Trui Malten

Koor, ballet en orkest van de Staatopera van Varna o.l.v. Erki Pehk

Solisten o.a.
Hanna Glawari - Wilma Bierens / Ulrike Maria Maier
Baron Mirko Zeta – Bert Simhoffer
Valencienne – Donij van Doorn 
Graaf Danilo Danilowitsch – Quirijn de Lang / Thomas Weinhappel
Camille de Rossillon  – Pawel Stach
Giovanni Cascada  – Dirk Postma
Raoul de St. Brioche – Martin Sommerlatte
Bogdan Bogdanowitsch – Martijn van Baardewijk
Sylviane – Hiske Elisa  Bongaarts
Kaspar Kromow – Rik van der Rijdt
Olga  – Daniëlla Buijck
Pawel Pritschitsch – Hristo Ganveski
Praskowia – Eleonora Hristova
Njegus – Simon Zwiers

Liefde en geld in tijden van nood.
Maak kennis met Danilo Danilovitsch! Hij werkt op de ambassade. Het is crisis in zijn land en hijzelf is failliet. Toch hangt hij champagne drinkend rond in nachtclubs en restaurants van Parijs. Zijn devies: “Je leeft maar een keer”!
Dan duikt de jonge weduwe Hannah op: jong, mooi en schatrijk! Er is wel één klein probleem: Danilo en Hannah zijn oude bekenden van elkaar. Ooit waren zij namelijk verliefd, maar de eenvoudige Hannah was toen te min voor een jongen van adel en Hannah trouwde uiteindelijk met een ander.
Nu daarentegen is ze rijk en windt ze iedere man om haar vinger, hierdoor wordt Danilo geconfronteerd met zijn principes, want hoe erg hij ook aan de grond zit hij weigert toe te geven dat hij nog steeds van haar houdt. Ze zou namelijk kunnen denken dat het hem alleen om haar geld te doen was. Danilo zweert dat hij nimmer zal toe te geven dat hij van haar houdt!
Deze Lustige Witwe in de regie van Marc Krone is een verhaal over mensen van nu, verwikkeld in verwarde zaken. Het is actueel: als de crisis heeft toegeslagen en de wereld overhoop ligt en revoluties aan de orde van de dag zijn, hoe blijf je dan trouw aan jezelf?

________________________________________
De Nederlandse regisseur Marc Krone laat Die lustige Witwe afspelen in en moderne uitgaansscene - in tegenstelling tot zo’n 100 jaar geleden ten tijde van de première. Levend met schulden en in een roes van instant geluk is deze iPhonegeneratie verworden tot een karikatuur van zichzelf. Op zoek naar zichzelf.
De vormgeving en uitstraling van deze productie is de stijl van de eigentijdse haute couture en het moderne exclusieve clubleven.
 
De NRC over Der Zigeunerbaron (2010) in de regie van Marc Krone:
Operette zoals die ooit was bedoeld. Het zijn tegenwoordig retrotijden, ook in het zich opnieuw uitvindende operetteland. Zo keert de nieuwe productie van Strauss' Der Zigeunerbaron, die de komende weken door het land toert, terug naar de oorsprong van het genre. En dat is niet de grenzeloze onbenulligheid, waaronder het verschijnsel operette decennia heeft geleden, maar de mix van cabareteske komedie en vileine maatschappijkritiek.
(…) Krone weet Der Zigeunerbaron te presenteren met de dubbele handgrepen van de eigentijdse operaregie. Dat leidt tot een parodistische tekening van het holle en hypocriete gedrag van autoriteiten, waarbij de operette zelf wordt uitgevoerd- als een ironisch, soms wrang stijlcitaat. Ook zijn er verwijzingen naar andere genres: de zigeuners doen denken aan de pittoreske armoemusical Les misérables, verliefdheid heeft het aanzien van de balkonscène in Shakespaere’s toneeldrama Romeo and Juliet.
januari 2010 – Kasper Jansen, NRC Handelsblad (4 sterren)