Opera

Il Trovatore
Opera in vier akten van Giuseppe Verdi
Libretto: Salvatore Cammarano en Leone Emmanuele Barbare,
gebaseerd op het Spaanse treurspel El trovador van Antonio Garcia Gutiérrez (1812-1884)
Eerste opvoering Rome, Teatro Apollo, 19 januari 1853

Première Internationale Opera Producties:
dinsdag 8 januari 2002, Lucent Danstheater, Den Haag
Tournee: 8 januari - 2 februari 2002
Reprise: 12 – 18 december 2005

Italiaans gezongen, Nederlandse boventiteling

Muzikale leiding: Lukas Beikircher
Regie: Maciej Korwin
Choreografie: Jaroslaw Staniek
Decor / lichtontwerp: Frank Raven
Kostuums: Malgorzata Szydlowska

i.s.m. de Poolse Staatsopera van Bydgoszcz, Polen

Solisten:
Manrico – Miguel Sanchez / Pawel Wunder
Graaf Luna – Alfio Grasso / Rafal Songan
Leonora – Halina Fulara-Duda / Barbara Kubiak
Inez – Ewa Godlewska
Azucena – Malgorzata Ratajczak / Agnieszka Zwierko
Ruiz – Jaroslaw Wewior 
F errando – Jacek Greszta 
Oude zigeuner – Wojciech Dyngosz
Bode – Andrzej Walczyna
 

De pers schreef:
De Poolse Staatsopera [van Bydgoszcz] heeft zich meer dan verdienstelijk op deze troubadour gestort Gay Krant 1 februari 2002

De Nederlandse ontwerper Frank Raven zorgde voor een decor van weldadige eenvoud, die samen met een geraffineerde belichting doet vergeten dat het hier een reisvoorstelling betreft (...) het orkest heeft een mooie volle klank, laat de noten waar nodig sprankelen, houdt vooral de vaart erin en doet Verdi aller eer aan.
Noordhollands Dagblad, 11 jan 2002

De lichte sopraan Barbara Kubiak (...) haar personage groeide (... ) uit tot de spil van deze opera NRC Handelsblad, 10 januari 2002

HET VERHAAL - Verdi en Il Trovatore 
Dit dramatische verhaal over de twee broers die als rivalen tegenover elkaar staan in de liefde, oorlog en een vete veroorzaken tussen een zigeunerfamilie en een adellijke familie, bracht het beste naar boven bij Verdi. De conflicten en hartstocht boden hem een kans om krachtige maar melodieuze muziek te componeren. Verdi was als componist zeer in zijn element met het bloederige verhaal van de eeuwige vetes en de opoffering van een heldin.
Il Trovatore begint met een dramatische vertelling: een graaf gooit een zigeunerin op de brandstapel. Als wraak ontvoert de zigeunerin Azucena een van zijn zonen (Manrico) en gooit deze op de brandstapel. Maar zij vergist zich: in plaats van Manrico gooit zij haar eigen zoon in het vuur.
Nu, jaren later houdt zij de troubadour Manrico nog steeds voor dat hij haar zoon is. Ondertussen heeft Manrico andere dingen aan zijn hoofd: hij is verliefd op de lieftallige Leonore, maar hij heeft in Graaf Luna een eerzuchtige concurrent. Leonore kiest voor Manrico en Graaf Luna laat dit echter niet over zijn kant gaan. Moeder en zoon worden het slachtoffer van zijn geweld. Om aan Luna te ontkomen, kan Leonore niet anders kiezen dan voor de dood. Als Manrico's hoofd op het hakblok ligt, bekent Azucena aan Luna dat hij zojuist zijn broer heeft vermoord.