Opera

Tosca - opera van Giacomo Puccini 
Libretto: Giuseppe Giacosa en Luigi Illica,
naar het toneelstuk van Victorien Sardou (1887)
Eerste uitvoering: 14 januari 1900, Rome
Première Internationale Opera Producties:
23 september, Schouwburg Almere
Tournee: 23 september - 16 oktober 2010

Italiaans gezongen, Nederlandse boventiteling

Artistiek team:
Muzikale leiding Luciano di Martino Dirigent: Dian Tchobanov
Regie Reto Nickler
Decor Karel Spanhak Kostuums: Karel Spanhak & Marrit van der Burgt
Projecties Marian Tarczynski
Lichtontwerp Reto Nickler & Karel Spanhak Licht: Andrzej Drewniak

Rolverdeling:
Floria Tosca - Mariana Panova / Stefania Spaggiari
Mario Cavaradossi - Paolo Bartolucci / Giorgio Casciarri
Il Barone Scarpia - Alfio Grasso / Niko Isakov
Cesare Angelotti – Vladimir Nikov
Sagrestano – Evgeniy Arabadyhiev
Spoletta – Georgi Devediev
Sciarrone – Borislav Filipov
en een cipier, soldaten, politieagenten, edelen, geestelijken en burgers

m.m.v. het koor en orkest van de Staatsopera van Plovdiv

Reacties publiek: Langs deze weg wil ik u laten weten dat ik gisteren (in het nieuwe Luxor Theater) de mooiste opera tot nu toe (5 jaar ben ik liefhebber nu) heb mogen beleven. Tosca was fantastisch. Ik heb genoten en met mij vele andere mensen.
Afgelopen zondag heb ik jullie opera Tosca bezocht in het Nieuw Luxor theater. Gefeliciteerd met de mooie voorstelling!!! Ik heb echt genoten, vond het erg mooi!- opera van Giacomo Puccini
De pers over Tosca: De tijd en plaats van de opera is in deze voorstelling naar de jaren dertig tijdens het dictatoriale bewind van Mussolini verplaatst. De enscenering is veilig en muzikaal is opvoering acceptabel. Voor hen die ‘Tosca’ willen leren kennen, is deze productie is een goede gelegenheid.Regisseur Reto Nickler verplaatst in deze ‘Tosca’ de handeling naar de jaren dertig tijdens het dictatoriale bewind van Mussolini. Nickler vertelt het verhaal duidelijk, maar dat is in ‘Tosca’ niet zo moeilijk (…) koor en het orkest van de Staatsopera van Plovdiv geven onder leiding van de Italiaanse dirigent Luciano di Martino een romantische lezing van Puccini’s muziek. Het staat allemaal goed onder elkaar. De solisten geven ieder hun eigen vocale benadering van hun rol. De Italiaanse tenor Paolo Bartolucci is Cavaradossi. Hij heeft een flinke, open stem – soms tot het vlakke aan toe – en zingt goed voor in de mond. Het is fijn een zanger te horen , die – in zijn moederstaal – bij elk woord weet waar hij over zingt. De Bulgaarse bariton Niko Isakov verrast aangenaam als Scarpia in de eerste akte (…) Voor hen die ‘Tosca’ willen leren kennen, is deze productie is een goede gelegenheid. Opera Nederland, Mark Duijnstee, 27 september 2010

(…) de opera [kwam] wel bij mij binnen en moest ik aan het einde van de avond concluderen dat de productie als geheel een zekere overtuigingskracht had (…) overtuigend geacteerd werd, met name door Panova, die dan misschien niet de stem voor haar rol had, maar wel het uiterlijk en de acteerkwaliteiten. De trots, jaloezie en kwetsbaarheid van Tosca wist ze geloofwaardig over te brengen. Ook zal het deels komen door de muzikaal fraaiere passages, waar je voldoende je hart aan op kon halen om een leuke avond te beleven. Zo liet Casciarri een paar imponerende hoge noten en frases horen, was het orkest erg subtiel en gevoelig rondom de aria ‘E lucevan le stelle’ en zong Panova een verrassend kunstig ‘Vissi d’arte’. Met name de lange, gevoelig ingekleurde lijnen waarmee ze eindigde, getuigden van veel muzikaliteit. Een mooie zangeres is ze zeker. Meer nog dan deze twee aspecten lag de overtuigingskracht van de productie echter in het simpele feit dat Nickler, ondanks de wat moderne aankleding, het verhaal vertelde zoals het was. De scènes en personages klopten als een bus en de decors schilderden de juiste sfeer. Het verhaal was volgens mij voor iedere leek te volgen. Met deze ongecompliceerde aanpak maakte Nickler ruim baan voor Puccini en zijn muziek. En dat was eigenlijk het enige dat hij moest doen. Geef deze componist een beetje ruimte en hij steelt je hart, dwars door alle gebreken van een productie heen. Hoe makkelijk kan opera zijn? Opera Magazine – Jordi Kooiman, 27 september 2010

HET VERHAAL - La Tosca
In 1887 schreef de Franse toneelschrijver Victorien Sardou zijn toneelstuk La Tosca voor de gevierde actrice en zonder enige twijfel de beroemdste acteerlegende van het Franse fin-de-siècle, Sarah Bernhardt. Bernhardt was gefascineerd door deze rol en maakte deze tot één van haar grootste creaties. Puccini was op zijn beurt gefascineerd en geïnspireerd door de buitengewoon dramatische speelstijl van Bernardt en vroeg aan Luigi Illica en Giuseppe Giacosa om het toneelstuk om te werken tot een operalibretto.
Tegen de politieke achtergrond en de strijd rond 1800 bij de Slag van Marengo tussen de Fransen (Napoleon) en de Oostenrijkers, laat Puccini met veel gevoel het onontkoombare noodlot horen. In zijn muziek weerklinkt magistraal het sinistere complot dat de vileine politiechef Scarpia weeft om zijn politieke tegenstander Mario Cavaradossi en diens geliefde, de zangeres Floria Tosca. Scarpia weet de gevoelens van jaloezie en macht te exploiteren en maakt Tosca zo tot een ideale prooi. Als Cavaradossi hoorbaar wordt gemarteld, geeft Tosca zich gewonnen. Scarpia heeft echter niet lang de gelegenheid om van zijn triomf te genieten, en hij is niet de enige …